TRADYTOR

Przed 90-ciu laty, 18 sierpnia 1920 r. podobnie jak dzisiaj była to środa. W ten dzień i następny Płock bronił się przed przeważającymi siłami armii czerwonej, która mimo przegranej bitwy o Warszawę zachowała jeszcze na tyle zdolności bojowej, by myśleć o zdobyciu przepraw mostowych na Wiśle i próbować zaatakować tyły wojsk polskich.

Płock w owych dniach nie miał dostatecznej obrony, siły polskie, które składały z żołnierzy, ale także pospolitego ruszenia mieszkańców płocka, harcerzy i harcerek, były znacznie słabsze od atakujących kozaków kubańskich. Mimo heroicznej postawy obrońców, bolszewicy po południu w środę wdarli się do miasta, tutaj broniono się na barykadach i w budynkach. Zacięte walki trwały do południa w czwartek, gdy po przbyciu odsieczy podhalańczyków zza Wisły, konnica Gay-Chana wycofała się ze splondrowanego i zniszczonego Płocka.

Bohaterska obrona Płocka przed nawałą bolszewicką spotkała się z uznaniem a postawa harcerzy była porównywana z Orlętami Lwowskimi, nic więc dziwnego, że miasto zostało odznaczone Kawalerskim Krzyżem Walecznych.

Sierpc na przestrzeni wieków był miastem czterech kultur. Stanowili je: katolicy, Żydzi, prawosławni oraz ewangelicy. O dwóch ostatnich zachowało się niewiele historycznych źródeł. Wiele z faktów ich życia należy się tylko domyślać. Postanowiłem odtworzyć dzieje ewangelików na terenie ziemi sierpeckiej od ich przybycia na przełomie XVII i XVIII wieku, do exodusu w latach 40-tych ubiegłego stulecia.

Pisanie o wydarzeniach w Owczarni bardzo utrudnia wciąż żywy konflikt polityczny. W jego wyniku powstają wciąż różne interpretacje wydarzeń, wciąż wskazuje się innych winnych. Dział Śledczy IPN uznał, że nie była to zbrodnia przeciwko ludzkości więc uległa przedawnieniu i taką odpowiedź otrzymał ostatni żyjący żołnierz AK biorący udział w tym wydarzeniu najczęściej nazywanym "mordem w Owczarni".

"Przywrócenie społeczeństwu pamięci o Generale Piotrze Bontemps, wraz z uporządkowaniem i należytym upamiętnieniem miejsca Jego wiecznego spoczynku"

W moim rodzinnym Płocku, w dzielnicy, w której mieszkam znajduje się mogiła z 1840 roku, pochowany został w niej żołnierz Wielkiej Armii. Nazywał się Pierre Charles Francois Bontemps, był francuzem, pułkownikiem artylerii armii francuskiej, a następnie polskiej armii Xięstwa Warszawskiego, do której przeszedł w randze generała, po osobistej prośbie Ks. Józefa Poniatowskiego do Cesarza Napoleona Bonaparte.